Belle Perez

In Nederland kan Belle Pérez rekenen op een grote fanbase. Ze stond in Ahoy en in de Heineken Music Hall en presenteerde Tros Muziekfeest. Haar roem kreeg een sneeuwbaleffect toen ze met haar derde album Baila Pérez, de slimme switch maakte van pop naar latin, een stijl die haar op het lijf is geschreven. Ze was ‘thuis’. Hits als Que viva la vida, Enamorada, Que viva la vida en Ave Maria zitten in ons muzikale geheugen gegrift. Sinds 2007 weet ze ook het theater vrijwel jaarlijks te vinden.

Deze ervaringen hebben haar gevormd tot wie ze nu is: een zangeres die op haar gevoel afgaat, vertrouwt op wie ze zelf is. Haar nummers kiest ze eveneens op gevoel, nummers die haar niet liggen en die ze dus niet met oprechte overtuiging kan brengen, zal ze niet opnemen.

Belle Pérez kiest haar eigen pad, en gaat voluit voor haar dromen. Ze zit vijftien jaar in het vak, en is gelukkiger dan ooit. Alles in het leven draait volgens haar uiteindelijk om de liefde. ‘Wie de liefde niet heeft, bezit helemaal niks.’ (//www.belleperez.be/biography)

 

Dit jaar is ze te horen en te zien op de 25e editie van het Full Colour Festival.